# Kilka słów o psychoterapii

Opublikowano: 2015-03-02 · Aktualizacja: 2026-09-09

Ten tekst nie tłumaczy, jak wygląda terapia od środka, bo to jest rozmowa do przeprowadzenia ze specjalistą, a nie z artykułem w internecie. Zbiera natomiast to, co najtrudniej znaleźć w gorszym momencie: numery, pod które można zadzwonić od razu, i drogę wejścia do publicznej opieki, jeśli chcesz iść tą ścieżką.

## Jeśli potrzebujesz pomocy teraz

- **112** - numer alarmowy, całodobowo, kiedy życie lub zdrowie jest bezpośrednio zagrożone.
- **800 70 2222** - Centrum Wsparcia dla osób w stanie kryzysu psychicznego, prowadzone przez Fundację ITAKA. Czynne całą dobę, przez siedem dni w tygodniu, połączenie bezpłatne. Dyżurują psycholodzy, psychiatrzy i pracownicy socjalni. Poza telefonem działa też kontakt mailowy i czat.
- **116 123** - Kryzysowy Telefon Zaufania dla Dorosłych, prowadzony przez Instytut Psychologii Zdrowia Polskiego Towarzystwa Psychologicznego. Bezpłatny, czynny w dni robocze od czternastej do dwudziestej drugiej.
- **116 111** - Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży, prowadzony przez Fundację Dajemy Dzieciom Siłę.


Godziny bywają zmieniane, więc jeśli czytasz to po latach, sprawdź je na stronie prowadzącej instytucji. Numery alarmowe i infolinie to jedyne miejsce w tym tekście, w którym coś ci doradzam bez zastrzeżeń: zadzwoń, zamiast czekać, aż samo przejdzie.

## Jak wejść do publicznej opieki

Wokół tego narosło najwięcej nieporozumień, więc po kolei. Do **psychiatry nie potrzebujesz skierowania**, ani w ramach Narodowego Funduszu Zdrowia, ani prywatnie. Psychiatra jest na ustawowej liście specjalistów wolnego dostępu, więc do poradni zdrowia psychicznego zapisujesz się tak samo jak do okulisty czy dentysty: dzwoniąc albo przychodząc.

Inaczej wygląda to przy psychoterapii. Żeby rozpocząć regularny cykl terapii finansowanej ze środków publicznych, **skierowanie jest potrzebne**. Wystawi je lekarz rodzinny albo psychiatra podczas wizyty.

Sprawdź też, czy w twoim rejonie działa centrum zdrowia psychicznego. To model, w którym pomoc dostajesz bez skierowania, a w nagłej sytuacji trafiasz na miejsce bez formalności. Wykaz takich placówek prowadzą Ministerstwo Zdrowia i Narodowy Fundusz Zdrowia. Jeśli nie chcesz szukać samodzielnie, zadzwoń na **Telefoniczną Informację Pacjenta pod numerem 800 190 590**: infolinia jest bezpłatna, działa całą dobę i podpowie, gdzie w twojej okolicy przyjmują.

## Ile się czeka i co z tym zrobić

Kolejki do poradni bywają długie i to jest najczęstszy powód, dla którego ludzie odpuszczają po pierwszym telefonie. Zrób wtedy dwie rzeczy naraz: zapisz się na najbliższy wolny termin, nawet odległy, i równolegle sprawdź, czy w twoim mieście działa ośrodek interwencji kryzysowej. Ośrodki prowadzą samorządy, pomoc jest bezpłatna i zwykle bez skierowania.

Jeśli decydujesz się na wizytę prywatną, sprawdź przynależność specjalisty do towarzystwa zrzeszającego psychoterapeutów i zapytaj wprost, w jakim nurcie pracuje oraz czy korzysta z superwizji. To dwa pytania, które można zadać w pierwszej rozmowie telefonicznej i które oszczędzają sporo czasu.

## Pierwsza wizyta rzadko jest tą właściwą

To jest normalne. Zdarza się, że kontakt nie zaskoczy albo że po dwóch spotkaniach czujesz, że rozmawiasz z niewłaściwą osobą. Zmiana specjalisty nie jest porażką ani niewdzięcznością. Jest zwykłą decyzją, którą podejmuje się w każdej innej dziedzinie opieki nad sobą.

To nie jest porada medyczna ani terapeutyczna. Tekst zbiera informacje o tym, gdzie szukać pomocy w Polsce. O rozpoznaniu i leczeniu decyduje specjalista po zbadaniu konkretnej osoby.